Spies in Disguise: เปิดปีด้วยหนังสนุกมันอิ่มสุขได้ข้อคิด ชีวิตจะได้แฮปปี้ไปตลอดปี

เรื่องราวของคู่หูคู่ฮาและการออกจารกรรมข้ามชาติ แลนซ์ สเตอร์ริ่ง (วิล สมิธ) สายลับที่เจ๋งที่สุดในโลก เขาเท่ มีเสน่ห์ มีฝีมือร้ายกาจ การช่วยโลกคืออาชีพของเขา ไม่มีใครจะทำได้ดีไปกว่าเขาอีกแล้ว และ วอลเทอร์ (ทอม ฮอลแลนด์) คนที่มีจิตใจดีและแทบจะตรงข้ามกับแลนซ์โดยสิ้นเชิง ซึ่งเขาอาจไม่ใช่คนที่พูดคุยได้เก่งนัก และแม้ว่าเขาจะขาดความสามารถในการเข้าสังคม แต่ความสามารถเหล่านั้นก็ถูกทดแทนด้วยความฉลาดและช่างประดิษฐ์ วอลเทอร์เป็นนักวิทยาศาสตร์อัจฉริยะผู้ประดิษฐ์อุปกรณ์ที่ใช้ในภารกิจต่าง ๆ ของแลนซ์นั่นเอง แต่เมื่อเหตุการณ์ที่ไม่คาดฝันเกิดขึ้น เมื่อทั้งสองต้องหันมาเชื่อมั่นในตัวกันและกันในแง่มุมใหม่ ๆ และนี่เองที่หากพวกเขาไม่เรียนรู้ที่จะทำงานร่วมกันเป็นทีม โลกทั้งใบอาจตกอยู่ในอันตรายใหญ่หลวง

หนังเรื่องนี้นับเป็นแอนิเมชันเรื่องแรกของค่าย Blue Sky ที่ออกฉายหลังจากดิสนีย์ได้เข้าซื้อค่ายฟ็อกซ์เรียบร้อย ซึ่งตัวค่ายแอนิเมชันเองก็มีผลงานมาก่อนหน้านี้มากมาย ที่สร้างชื่อจริงจังเลยก็คือแฟรนไชส์ Ice Age และหนังคำชมเยี่ยมอย่าง The Peanuts Movie (2015) ซึ่งเป็นอีกค่ายที่มักมีหนังส่งเข้าฉายโรงแทบทุกปี โดยเรื่องสุดท้ายที่เข้าฉายบ้านเราคือหนังแอนิเมชันกระทิงหัวใจคิวต์อย่าง Ferdinand (2017) จึงเห็นได้ว่าหนังสายลับเรื่องนี้ที่ใช้เวลากว่า 2 ปี ในการผลิตน่าจะได้รับการดูแลอย่างพิถีพิถันทีเดียว ทั้งนี้อาจเพราะเป็นการให้โอกาสผู้กำกับหน้าใหม่จากสายโปรดักชันเดิมของค่ายขึ้นมาทำหนังใหญ่เต็มตัวครั้งแรกอย่าง นิก บรูโน และ ทรอย เควน และยังเป็นการเปลี่ยนทัศนวิสัยในการผลิตแอนิเมชันของค่ายที่ต่างจากเดิมมาก สังเกตดี ๆ ว่าบลูสกายไม่ค่อยเน้นหนังที่ใช้มนุษย์เป็นตัวเดินเรื่อง ทั้งด้านการดีไซน์เองก็ชวนให้นึกถึงหนังแอนิเมชันฝั่งค่ายโซนี หรือดิสนีย์มากเสียกว่าของฟ็อกซ์ด้วย หรือจะตัวพลอตเองก็ตามนี่ไม่ใช่หนังในสไตล์เดิมของค่ายบลูสกายเลยก็ว่าได้ มันคงเป็นการเปลี่ยนแปลงที่ใหม่ ใหญ่ และเสี่ยงจนต้องใช้เวลากับมันมากขึ้นก็ว่าได้

ว่ากันตามตรงเราได้ชมทีเซอร์ของหนังเรื่องนี้กันมาร่วมปีแล้ว (1 พฤศจิกายน 2018) แต่ตัวหนังก็ดีเลย์เลื่อนฉายมาอีกร่วม 4 ครั้ง จนกระทั่งกลายเป็นหนังแอนิเมชันเรื่องสุดท้ายที่เข้าฉายในทศวรรษ 2010s ไปในที่สุด ซึ่งปกติเลื่อนแบบนี้มักเกิดจากกรณีหนังมีปัญหา แต่มองอีกมุมถ้าแก้ไขแล้วดีก็ถือว่าได้งานที่พิถีพิถันขึ้นมาเหมือนกันเพราะมีเวลาปรับปรุงเยอะขึ้น แล้วหนังเรื่องนี้ก็เข้าเกณฑ์หลังเพราะว่า หนังทำมาสนุกมาก

หนังได้แรงบันดาลใจห่าง ๆ อิงจากแอนิเมชันขนาดสั้นของ ลูคาส มาร์เทล เรื่อง Pigeon: Impossible (2009) เกี่ยวกับความวายป่วงระหว่างสายลับกับนกพิราบที่บังเอิญได้ครองอาวุธไฮเทคล้ำสมัยของสายลับนิรนามนั้นเข้า (ลองหาดูในยูทูบได้เป็นหนังใบ้ที่สนุกดี ดูหนังออนไลน์ ที่นี่ เลย) โดยชื่อของแอนิเมชันสั้นถูกนำมาใช้ในฐานะชื่อระหว่างงานสร้าง (Working Title) ของหนังเรื่องนี้ด้วย ทั้งนี้ก็ต้องยกเครดิตให้ แบรด โคปแลนด์ จาก Ferdinand และ ลอยด์ เทย์เลอร์ จาก The Wild (2006) ที่ศึกษางานหนังสปายและหนังแนวคู่หูผิดฝาผิดขั้วมาดี แม้จะเป็นแนวที่ทำซ้ำกันมาเยอะมาก แต่หนังเรื่องนี้ก็ใช้ทั้งสูตรสำเร็จแนวคู่หู แนวแอ็กชัน แนวสายลับที่มีอุปกรณ์ไฮเทคพิศดารมากมาย ผสมการพลิกแพลงเรื่องราวนอกกรอบแบบแนวไซไฟที่คนกลายเป็นนกพิราบมาสร้างทางใหม่ให้หนังได้ ซึ่งที่ลองทำแผลง ๆ ได้ง่ายเพราะแก่นกลางจากแนวหนังสูตรสำเร็จมันแข็งแรงพอด้วยนั่นเอง

สำหรับตัวละครก็แทบจะออกแบบมาให้เหมาะเจาะกับ แลนซ์ สเตอร์ริ่ง ดาราที่มารับพากย์เสียงเลยไม่ว่าจะสายลับผิวสีสุดเนี้ยบเครางามนาม แลนซ์ ที่ได้ วิล สมิธ มารับบท (และหน้าตาตัวละครนึกว่าเป็นวิล สมิธเองเลยด้วย) หรือจะหนุ่มน้อยแสนเนิร์ดแสนซนอย่าง วอลเทอร์ ที่ชวนให้นึกถึงคาแรกเตอร์กวน ๆ แบบ ทอม ฮอลแลนด์ อยู่มากเหมือนกัน โดยชื่อของ 2 ตัวละครนำก็เป็นการตั้งเพื่อให้เกียรติคารวะแด่ วอลเทอร์ แลนซ์ (Walter Lantz) แอนิเมเตอร์ชั้นครูผู้ให้กำเนิดตัวละคร Woody Woodpecker ด้วย เมื่อคาแรกเตอร์ดีไซน์และคนพากย์ลงตัวหนังก็รอดไปเกินครึ่งตัวแล้ว เพราะต้องยอมรับว่า 2 ตัวละครนี้คือคีย์หลักของเรื่องจริง ๆ คอนทราสต์ระหว่างสายลับอันดับหนึ่งของโลกที่มั่นใจในตัวเอง บินเดี่ยวไม่ชอบทำงานเป็นทีม ทั้งยังยึดคติโลกนี้มันโหดร้าย ต้องใช้ไฟต้านไฟ จะใจดีกับวายร้ายไม่ได้เด็ดขาด กับอีกคนเป็นเด็กหนุ่มโลกสวยนักประดิษฐ์ที่เชื่อว่าความเพี้ยนที่ทุกคนมองข้ามหัวตลอดเวลาของเขา สักวันจะนำโลกสู่สันติสุขได้ โดยที่ไม่ต้องประหัตประหารใครอีก เขาเลยออกแบบอุปกรณ์มหัศจรรย์มากมายที่ไม่อาจฆ่าใครได้ทั้ง ระเบิดกากเพชรที่ฉายรูปแมวเหมียวเพื่อให้วายร้ายจิตใจอ่อนโยนลง เป็นต้น คือพลอตง่าย ๆ แค่นี้ล่ะแต่เอามาขยี้ความขัดแย้งได้สนุกนักแล

มาพูดถึงส่วนที่น่าชื่นชมแบบเกินความคาดหวังกันบ้างนั่นก็คือฉากแอ็กชัน ที่มันพะยะค่ะ มาก ๆ เด่นสุด ๆ ก็มุมกล้องบางฉากที่ทำดีอย่างกับหนังแอ็กชันเพียว ๆ ด้วยซ้ำ มุกต่าง ๆ ก็เป็นมุกสถานการณ์ที่ฮาแบบเข้าใจง่ายทั้งยังอาศัยจุดเด่นของคาแรกเตอร์มาเล่นได้อย่างดี โดยเฉพาะเรื่องธรรมชาติของนกพิราบที่เล่นได้ไม่รู้เบื่อ ช็อตซึ้ง ๆ ก็มีมาแบบพอกระแทกใจแต่ไม่ถึงคร่ำครวญ มาพอให้ชวนคิดได้อย่างดี โดยเฉพาะเรื่องของวิธีต่อสู้กับความเลวร้ายด้วยความรุนแรงเป็นสิ่งที่ถูกต้องหรือไม่ และสูตรสำเร็จที่พลาดไม่ได้อีกประการคือหนังมีตัวร้ายที่ดี ดีในที่นี้คือมีภูมิหลังการกระทำที่น่าเห็นใจมีมิติ และมีความฉลาดเก่งกาจโหดเหี้ยมจนรู้สึกได้ว่าฮีโรสามารถพ่ายแพ้ได้จริง ๆ ซึ่งก็ได้ เบน เมนเดลสัน ตัวร้ายจาก Rogue One (2016) และ Ready Player One (2018) มาให้เสียงพากย์ที่ดูน่ายำเกรงด้วย

ส่วนความตื่นตาตื่นใจก็เว่อมากมันมากเช่นกัน ทั้งฉากตะลุยรังยากูซ่าในญี่ปุ่น หรือฉากตะลุมบอนในเม็กซิโก ฉากเพลี่ยงพล้ำในเวนิส และที่เด็ดดวงก็ต้องยกให้ฉากปิดท้ายเรื่องที่จัดหนักแบบครีเอตสุด ๆ เป็นอีกเรื่องที่แนะนำสำหรับคอการ์ตูนและคอหนังสายลับครับ เปิดปีดูหนังอิ่มสุขแบบนี้น่าจะได้อารมณ์ดีไปตลอดปีเลยนะ หนังเปิดรอบพิเศษตั้งแต่วันนี้ไป และจะเข้าฉายจริงแบบเต็มโปรแกรมวันที่ 9 มกราคม ใครสะดวกตอนไหนก็จัดไปเลย

สปายยังพลาดกลายเป็นพิราบ แต่ถ้าชอบดูหนังแล้วไม่อยาก “นก” กดที่รูปด้านล่างสิ

จุดเด่น

ถึงจะอิงสูตรสำเร็จเยอะ แต่เติมเครื่องปรุงรสได้เด็ดอยู่น่ะ
คาแรกเตอร์ดีไซน์ดี และวางตัวละครให้คอนทราสต์กันสนุก
โปรดักชันงานแอนิเมชันทำได้เนี้ยบแทบทุกฉาก สมกับที่ใช้เวลาปรับปรุงร่วมปี หลายฉากดีอย่างกับหนังแอ็กชันพันล้าน
ฮา ซึ้ง ได้ข้อคิด และไม่ยากเกินไป ผู้ใหญ่ดูได้ เด็กดูดีเลยล่ะ

จุดสังเกต
มีแค่บางช็อตที่เรนเดอร์แสงหน้าตัวละครได้ยังไม่เนี้ยบ
บางฉากก็แอบแหวะเหมือนกันนะ กับมุกล้อพวกนกพิราบที่กินอะไรไม่เลือกเนี่ย

รีวิว

ขอสารภาพว่าเป็นเรื่องที่เห็นมานานแล้วแต่ไม่ได้ดู แต่เรื่องนี้โผล่ใน Tiktok เยอะมากทำนองสองตัวละครหลักจิ้นกันเพราะฉากต่าง ๆ ที่เห็นแล้วแบบคิดดีไม่ได้เลย ด้วยความเป็นสาววายมันทนไม่ได้จนต้องดูให้รู้แล้วรู้รอดกันไปเลย ผลปรากฎว่าดูจบแล้วแต่ยังคงดูวนไปวนมาเพื่อระบายความฟินต่อค่ะ!!! เท่านั้นไม่พอถึงขนาดไปหาฟิคอ่านและดูแฟนอาร์ตที่เขาวาดขึ้น และรู้สึกแย่ขึ้นมาทันทีว่าทำไมไม่ดูแต่แรกกับไม่อยากให้จบเลย

แต่ไม่ใช่ว่าจิ้นอย่างเดียว เพราะถ้าไม่คิดอะไรมากก็คือมิตรภาพที่โคตรดีนี่เอง และความตลกที่แทรกอยู่ให้น้ำตาเล็ดกันไปข้าง รวมถึงทำให้ได้เรียนรู้ตลอดทางจากปัญหาที่ต้องเจอและช่วยกันแก้ไขในแบบที่พวกเขาเชื่อ เป็นตัวเร่งมิตรภาพของทั้งคู่ให้สนิทกันมากขึ้นทั้ง ๆ ที่สองคนนี้ไม่น่าได้มาโคจรในชีวิตของกันและกันเลย เหมือนเป็นเหตุการณ์ไม่คาดฝันว่าจะเกิดขึ้น บีบบังคับให้ต้องเชื่อมั่นและให้โอกาสกัน ไหนจะความเชื่อมั่นที่ต่างกันสุดขั้ว ซึ่งมันเป็นเรื่องยากมากที่จะให้ใครสักคนที่เชื่อในความคิดของตัวเองมาตลอดชีวิตของเขาจะต้องมารับฟังหรือเปลี่ยนความคิดใหม่ อย่าง ” แลนซ์ สเตอร์ลิง ” ตัวละครหลักของเรานี่เอง

กว่าชั้นจะมาเขียน รีวิวหนังใหม่ Spies in Disguise เรื่องนี้ ก็ปาเข้าไปวันที่ 13 ละ ฮ่าฮ่าฮ่า ไม่ช้าไปหรอกเนอะ สำหรับใครที่ไปดูมาแล้วก็อ่านเอาอรรถรสละกัน เพราะว่าชั้นวางแผนจะเขียนตั้งแต่ไปดูรอบพิเศษแล้ว แต่ดันติดปัญหาเล็กน้อย แล้วมันใช่เวลามาบอกปัญหาชีวิตป้ะ ฮ่าฮ่าฮ่า เอาล่ะ สำหรับคนที่ยังไม่ได้ดู ชั้นก็อยากจะให้บทความ รีวิวหนังใหม่ Spies in Disguise บทความนี้ เป็นตัวช่วยในการตัดสินใจก่อนเข้าโรงไปดู

You might also like

ใส่ความเห็น

อีเมลของคุณจะไม่แสดงให้คนอื่นเห็น ช่องข้อมูลจำเป็นถูกทำเครื่องหมาย *